Giorgos Papanikolaou - NEWSPAP


ΠΕΜΠΤΗ 26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2018
 
Αυτάρεσκα δηλώνουμε ότι η ελληνική κοινωνία δεν είναι ρατσιστική
Η Μανωλάδα μας διαψεύδει

Χρειάζεται προγραμματισμός σε εθνικό επίπεδο και αξιοποίηση των νομοθετικών και τεχνικών εργαλείων που μας προσφέρει η συμμετοχή μας στην Ε.Ε.

Άρθρο του Ευρωβουλευτή κ. Γ. Παπανικολάου για το περιστατικό στην Μανωλάδα Ηλείας που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος στις 21.04.2013.

Όχι άλλες Μανωλάδες

Άλλη μία φορά η ελληνική κοινωνία «πέφτει από τα σύννεφα». Άλλη μία φορά κάνουμε ότι δεν είχαμε δει και ότι δεν γνωρίζαμε. Άλλη μία φορά καταδικάζουμε ομόθυμα την συμπεριφορά των επιστατών-κομάντος και του εργοδότη–μεγαλοτσιφλικά της Μανωλάδας. Ο τύπος έχει γεμίσει από δηλώσεις, αναλύσεις, επικρίσεις. Αλήθεια, όμως, πόσοι συζητούμε για το πρόβλημα και τη λύση του χωρίς συναισθηματισμούς και υπερβολές;

Αυτάρεσκα δηλώνουμε ότι η ελληνική κοινωνία δεν είναι ρατσιστική. Η Μανωλάδα μας διαψεύδει. Τα περιστατικά έχουν γίνει πολλά για να είναι τυχαία. Δεν πρέπει, όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση να αποσιωπούμε έναν παράγοντα που συμβάλλει, ίσως περισσότερο από το ρατσισμό, στη δημιουργία «φαινομένων Μανωλάδας».

Στην Ελλάδα δεν έχουμε σωστά σχεδιασμένη μεταναστευτική πολιτική. Δεν γνωρίζουμε πόσους υπηκόους τρίτων χωρών χρειαζόμαστε στη χώρα και για ποιους λόγους τους χρειαζόμαστε. Ελλείψει προγραμματισμού, αφήνουμε όσους έχουν οικονομικό όφελος από την εκμετάλλευση αδύναμων ανθρώπων να ενεργούν ατιμώρητοι. Αν είχαμε κάνει μακροπρόθεσμο προγραμματισμό, θα γνωρίζαμε τις ανάγκες σε εκτός Ε.Ε. εργατικό δυναμικό και που εντοπίζονται, θα επιλέγαμε τα άτομα που θα τις κάλυπταν και θα τα εντάσσαμε ομαλά στις κοινωνικές και διοικητικές δομές (Υπηρεσίες Αλλοδαπών, Ο.Α.Ε.Δ., Ι.Κ.Α., Εφορίες, δημόσια υγεία, στέγαση κλπ). Με απλά λόγια, το κράτος θα γνώριζε ότι η παραγωγή φράουλας στη Μανωλάδα χρειάζεται 7.000 εργαζόμενους και θα έστελνε το ίδιο στους εργοδότες τους εργαζόμενους που χρειάζονται, αφού πρώτα θα τους είχε καταγράψει ήδη από την είσοδό τους στη χώρα. Αυτό θα απέβαινε προς όφελος τόσο των εργαζόμενων, γιατί θα απολάμβαναν της αυτονόητης στις δυτικές κοινωνίες προστασίας, όσο και του ελληνικού κράτους που θα εισέπραττε φόρο εισοδήματος, ασφαλιστικές εισφορές και δε θα έτρεχε να μαζέψει τα σπασμένα των καουμπόηδων της Μανωλάδας και να γλιτώσει το διεθνές ρεζιλίκι.

Το κενό αυτό μπορούν να καλύψουν εργαλεία που ήδη υπάρχουν ή σχεδιάζονται σήμερα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως η υπό διαπραγμάτευση Οδηγία για τους εποχικά εργαζομένους από τρίτες χώρες, στην οποία έχω την τιμή να μετέχω ως εισηγητής από πλευράς Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Στη σχετική συζήτηση δίνουμε έμφαση στην ανάγκη να παράσχουμε στους εποχικά εργαζομένους καλύτερες συνθήκες και ασφαλές νομικό καθεστώς προκειμένου να τους προστατεύσουμε από την εκμετάλλευση. Στην πράξη η Οδηγία προβλέπει την μέσω συγκεκριμένων κριτηρίων επιλογή των εποχικών εργαζομένων και την καταγραφή τους με στόχο την αποτροπή των εργοδοτών απ’ το να απασχολούν παράνομους μετανάστες ακόμα και σε εργασίες για τις οποίες υπάρχει προσφορά εγχώριου εργατικού δυναμικού. Η ψήφιση και εφαρμογή της θα ωφελήσει πολλά ευρωπαϊκά κράτη, που αντιμετωπίζουν παρόμοια φαινόμενα με αυτά της Μανωλάδας, όπως την Ισπανία, όπου πέρυσι στη περιοχή Λαβαπιές της Μαδρίτης εκδιώχθηκαν βίαια μετανάστες, την Ιταλία, όπου το 2010 στην περιοχή Rosarno σημειώθηκαν παρόμοια περιστατικά, ακόμα και το Βέλγιο, όπου ακόμα και στο κέντρο της πόλης των Βρυξελλών, οι παρόμοιου τύπου επιθέσεις αποτελούν συχνό φαινόμενο.

Αυτονόητα η σχετική συζήτηση αφορά στη νόμιμη μετανάστευση. Δεν σχετίζεται με την παράνομη, για την οποία η θέση της Ελληνικής Κυβέρνησης είναι ξεκάθαρη, όπως φαίνεται από την τεράστια πρόοδο που έχει γίνει τελευταία για την καταπολέμησή της, με χειροπιαστά αποτελέσματα και με τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη κ. Ν. Δένδια να έχει αναστρέψει θετικά την μέχρι πρότινος αρνητική εικόνα των εταίρων μας για τον τρόπο που χειρίζεται η πατρίδα μας τα σχετικά ζητήματα.

Παραφράζοντας ένα παλιό σύνθημα, θα ευχηθώ να μη ζήσουμε στο μέλλον άλλες Μανωλάδες. Προκειμένου όμως αυτό να γίνει πραγματικότητα δεν αρκούν οι ευχές. Χρειάζεται προγραμματισμός σε εθνικό επίπεδο και αξιοποίηση των νομοθετικών και τεχνικών εργαλείων που μας προσφέρει η συμμετοχή μας στην Ε.Ε.